στη Νίνα με αγάπη
Στον δρόμο για τη Βάλια Κάλντα
Κάντε κλικ για μεγέθυνση.
Προσέξτε την ουλή απ' την κορφή μέχρι τη ρίζα.
Δεκάδες κεραυνοί τη σμίλεψαν.
Μα στέκει όρθιος ο μαυρόπευκος, μνημείο της φύσης, να μας δασκαλεύει στα δύσκολα...
(στη ρίζα του είδα την πιό όμορφη βουνίσια ορχιδέα της Πίνδου)
Υπόκλισις!
ReplyDeleteΚι εγώ σας φιλώ το χέρι! Δεν σχολίασα το τελευταίο κειμενάκι σας γιατί διαφωνώ με τις περιγραφές. Είστε πολύ καλύτερη. :)
ReplyDeleteΕίστε ένας πολύ τυχερός άνθρωπος. Τα σέβη μου και μία ταπεινή καλησπέρα
ReplyDeleteΗ μαύρη πεύκη είναι το στολίδι των ελληνικών βουνών. Τόσο σπάνιο και τόσο δυνατό που κι εγώ απορώ στην αντοχή της, όπως εσύ. Μία μοναδική αλπική ομορφιά στα ημι-αλπικά μας όρη. Μία αγριότητα της φύσης μέσα στην ομορφιά του βασιλείου της.
ReplyDeleteΜε τέτοιους εκλεκτούς ανθρώπους και στον ηλεκτρονικό μου κόσμο, ε, ναι, είμαι πολύ τυχερός...
ReplyDeleteΔείμε, γράφαμε μαζί. Αν και -είδες τύχη;- το σχόλιο περιλαμβάνει κι εσένα. :))
ReplyDeleteαχ μωρέ Κοπροσκυλάκι, τέτοια κάνεις και μετά δε μπορώ να σε δουλέψω, όπως θέλω.
ReplyDeleteΚαπετάνια, ζηλεύω τους ανθρώπους με τόση ευκρίνεια στην όραση. Και καλά στα μάτια, πάει στο καλό. Μα και στο φακό και στο σκάνερ, ρε γαμώτο;
ReplyDeleteΈνας γυαλάκιας από τα 11 του
ΥΓ1 Nikon έχεις, ε;
ΥΓ2 Μην δημοσιεύεις τις φωτό σου σε τόσο μεγάλο μέγεθος, αν δεν θες να τις δεις δημοσιευμένες σε κάνα επαγγελματικό έντυπο με το όνομα καμιανού αλλουνού...
Μαντρόσκυλε, αν ζηλεύεις εσύ φωτογραφία μου, ανεβαίνω στο καλάμι και κοντράρω ακόμα και τον ...Καιρό!
ReplyDeleteΠλάκα κάνω!
Μ' αρέσει το σπορ, και απολαμβάνω την παλιά μου SLR OLYMPUS 10 (κυρίως με 135αρι ZEISS φακό για πορτρέτα). Δεν απολαμβάνω καθόλου το αποτέλεσμα των εργαστηρίων στην εμφάνιση....
Η συγκεκριμένη φωτό είναι με μια ΝΙΚΟΝ Ν65, μάλλον της πλάκας σε σχέση με την παλιά μου αγάπη, το φωτόμετρο της οποίας -παλιάς- είναι αξεπέραστο!
Πιστεύω, όμως, ακράδαντα, ότι το πρώτο συστατικό μιας καλής φωτογραφίας είναι είναι αυτό το περίεργο δέσιμο μ' αυτό που φωτογραφίζεις...
Η μπλογκόσφαιρα δίνει καταπληκτικά δείγματα αυτού του δεσίματος.
Οι ΟΜ10 ήταν καταπληκτικές μηχανές και μικρούλες. Κι άμα μου λες και φακό Zeiss, καλά! Όσες φωτό βάζω από το 2006 είναι με μια Sony (ναι!) 10 Megapixel με φακό Zeiss που βγάζει παπάδες και έχει ένα εκπληκτικό φωτόμετρο.
ReplyDeleteΕννοείται ότι πρώτο συστατικό είναι το μάτι αλλά πολλές φορές ο φάκεν φακός δεν καταγράφει αυτό που είδε το μάτι αλλά ένα 30%. Και τότε γκρρρρρ...
ΥΓ τη Nikon τη μυρίστηκα σωστά;-)))
Ε, είσαι και κυνηγόσκυλο, έχεις ...όσφρηση!
ReplyDeleteΤώρα, κι αν τη δω δημοσιευμένη, μάλλον θα χαρώ γιατί τις ομορφιές τις χαίρομαι καλύτερα μαζί με άλλους!
Και, γράψε λάθος. OLYMPUS OM-2! H 10 ήταν η πρώτη πρώτη αγάπη.
ReplyDeleteΣτην αρχή είπα να κάνω κλικ στη φωτογραφία, να δω την ουλή κ.λπ. κ.λπ. Μετά είπα "τέρμα, κατέβασε κεπέγκια, πάρε άδεια και πάνε να τον δεις τον μαυρόπευκο από κοντά. Έχουμε και λέμε: χαρτί, στυλό, συνεννόηση με τους συναδέλφους και άδεια, από τις 12 Φεβρουαρίου. Λεπτομέρειες προσεχώς.
ReplyDeleteΤόσα χρόνια περνώ και ξαναπερνώ από την διασταύρωση για την Βάλια Κάλτα αλλά πάντα βιαστικά. Μάλλον αξίζει μια επίσκεψη . Η φωτογραφία σου όμορφη.
ReplyDeleteΟι σκέψεις σου πιο όμορφες.
Καλημέρα.
diastimata και kapetanios, σκανάρω χάρτη! :)
ReplyDeleteΔεν έχω τίποτα να πω. Δεν μπορώ. Μόνο αυτό: σ' αγαπάω, φίλε.
ReplyDeleteΣμουτς και ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙΣ ΣΗΜΕΡΑ!
ReplyDelete:))))))
ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗ η φωτο!:-)
ReplyDelete..και.. βρίσκω να μου ταιριάζει απόλυτα. Στη Νίνα χάρισε κάτι πιο χαρούμενο, να ταιριάζει στο γέλιο της!
(ναι, θέλω να τη κλέψω, να τη βάλω στο μπλογκ μου)
για μηχανές συζητάτε κύριοι; η καριέρα μου άρχισε από ένα παλιό 100χρονο κουτί και συνεχίστηκε με μια εξωτική Dacora... και μετά, ήρθαν οι μέλισσες...
Να την ...κλέψεις, με όλη μου την καρδιά! :)
ReplyDeleteΕυχαριστώώώώώώώ:-)))
ReplyDeleteΜε την καρδιά μου, ε
(χμμ.. κάτι πρέπει να γράψω για καρδιές.. εχμ.. πώς μου διέφυγε το θέμα..)
Θα σκανάρω κι εγώ χάρτη (τον 1:50.000 της Anavassis) να τον δώσω. Προσοχή, όμως: ακόμα κι αν δεν έχει χιονίσει, τις λασπίτσες του θα τις έχει. Τι λασπίτσες, δηλαδή, τύφλα να έχει ο Τριανταφυλλόπουλος!
ReplyDeleteΕίχες πάει εκδρομούλα γι' αυτό είχες καιρό να γράψεις;
ReplyDeleteΜάλλον εσύ σ' άλλα ..κοτέτσια τριγυρνάς πονηρή αλέπω... :))
ReplyDeleteΗ φωτογραφία είναι καλοκαιρινή. Η ωραιότερη εποχή για Βάλια Κάλντα είναι τέλη Μαΐου!
Φωτογραφία τής ορχιδέας, έχει;
ReplyDeleteΈχει, αλλά όπως βλέπεις αδικείται από τη φωτογραφία. :)
ReplyDeleteThis comment has been removed by the author.
ReplyDeleteΣκεψου πολιτισμος,που χρησιμοποιει τη λεξη αγριος ως εκφοβιστικο.
ReplyDeleteΔεν θυμάμαι το όνομα του, αλλά θεωρειται κορυφαίος φωτογράφος.
ReplyDeleteΚάποτε τον ρώτησαν ποιες ήταν οι πιο όμορφες φωτογραφίες του. "Εκείνες που δεν πρόλαβα να τραβήξω. Η στιγμή που χάνεται δεν γυρίζει πίσω ποτέ," απάντησε.
Μου ήρθε αυθόρμητα στο μυαλό, κοιτάζοντας τη φωτογραφία που τράβηξες, και σκέφτηκα ότι το δέντρο αυτό αψηφά τη φευγαλέα στιγμή, παγώνοντας το χρόνο, μένοντας εκεί, όρθιο, περιμένοντας κάποιον να το φωτογραφήσει, και μετά να λυγίσει.
Γιώργη, πόσο δίκιο έχεις...
ReplyDeleteΡόκερ, προσπαθώ να βρω λόγια για να περιγράψω το συναίσθημα του "ψηλώνω" όταν περπατώ ανάμεσα στους μαυρόπευκους και τα ρόμπολα. Δεν βρίσκω...
χτες την ώρα που κοίταζα το ποστ σου και την άγρια ορχιδέα μάλλον "επικοινωνούσαμε" εσύ ήσουν στο μπλογκ μου
ReplyDelete:)
πολλές φορές έχω δει τέτοια λουλούδια δεν ήξερα πως είναι ορχιδέες άγριες
καλό μήνα και σε σένα πατ πατ μας :xxx
Ναι, κι άλλοι νομίζουν ότι είναι ζουμπούλια ή οτιδήποτε άλλο αλλά είναι ορχιδέες του βουνού.
ReplyDelete'Επικοινωνούμε' σίγουρα. χραπ χραπ (ουρά!
Γενικώς, κοπροαλεπουδιάζω, έχεις δίκιο! :))
ReplyDeleteΖήλεψα. Πολύ.
ReplyDeleteΌχι όμως επειδή πήγες, επειδή δεν έχω πάει...
Καλώς σε βρήκα σκυλάκο!
υ.γ. χάρηκα γι αυτό!
:)
Αλέπω, και καλά κάνεις! Εγώ περνάω απ' τη φωλιά καθημερινά, σχεδόν.
ReplyDeleteΑπολλώνια, καλώστην και στο σκυλόσπιτο. Γι αυτό μπλογκάρουμε. Πάμε παντού ...ηλεκτρονικά! Κι αν η παρέα είναι καλή, τόσο το καλύτερο! :)
Κάπτεν, κοίτα εδώ
ReplyDeletehttp://streetchronicles.blogspot.com/2005_11_01_archive.html
τι βρήκε το ραντάρ μου...
ΥΓ Περιμένεις να φορτώσει ολόοοοκληρη η σελίς και κάτω-κάτω έχει ενδιαφέρον!
Είδες μεγάλε; ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΙ ΜΟΝΟΙ!
ReplyDeleteΠολύ το χάρηκα!
Θα τον παρακολουθώ! :)
Mε τέτοια "ανοίγματα" είναι να μη λαχταρά κανείς για αποδράσεις από το κλεινόν Άστυ, έτσι που το καταντήσαμε..
ReplyDeleteΕξαιρετική η άγρια ορχιδέα!
καλώς λοιπόν σε βρήκα, αλήθεια είχες δει τα ποστ και τις φωτό μου από τη Βάλια Κάλντα (Ζεστή Κοιλάδα) από τον Νοέμβριο του 2005 ή τυχαία μού έγραψες το σχόλιο για το δέντρο;;;;;;;) όπως και να 'χει είναι υπέροχο και χαίρομαι που βρίσκεται ακόμα εκεί μα πιο πολύ για την ορχιδέα, να 'σαι καλά
ReplyDelete