Saturday, May 27, 2006

Πόρταααα!

10 Comments:

At Sat May 27, 01:30:00 PM, Blogger Μαύρος Γάτος said...

Τι φωτογραφία!!!!!!!!!

Καλημέρα σαββατιάτικη και καλοκαιρινή....

Σ;ο))))))

 
At Sat May 27, 01:49:00 PM, Blogger Ημίαιμος-Imiaimos said...

Όλη μέρα!
Μού την έστειλαν με mail και απρρυθμίστηκα!

 
At Sat May 27, 03:57:00 PM, Blogger ιχνηλάτης said...

..Φώτα του Melbourne. Βαρετά κυλάει ο Yara Yara
ανάμεσα σε φορτηγά πελώρια και βουβά,
φέρνοντας προς το πέλαγος χωρίς να δίνει δυάρα,
του κοριτσιού το φίλημα που στοίχισε ακριβά.

Γερά την ανεμόσκαλα. Καφέ για τον πιλότο.
Λακίζετε, αλυσόδετοι του στεριανού καημού.
Και σένα, που σε κέρδισα μιανής νυχτιάς σε λότο,
σμίγεις και πας με τον καπνό του γκρίζου ποταμού.

Μια βάρκα θέλω, ποταμέ, να ρίξω από χαρτόνι,
όπως αυτές που παίζουνε στις όχθες μαθητές.
Σκοτώνει, πες μου, ο χωρισμός ; - Ματώνει, δεν σκοτώνει.
Ποιος είπε φούντο ; Ψέματα. Δεν φτάσαμε ποτές.

Νίκος Καββαδίας, Yara Yara. ( Μελβούρνη, 1951 )

ΥΓ
Μόλις είδα τη φωτογραφία μου ήρθε στο μυαλό ακόμα ένα αριστούργημα του ΝΚ.
Ακριβώς όπως και με τη φωτογραφία με τον καρχαρία και τον κολυμβητή που δημοσίευσες πριν λίγες μέρες.

 
At Sat May 27, 05:54:00 PM, Blogger exiled said...

Για να έβλεπα μια εικόνα σαν κι αυτή, θα μπορούσα να σαλπάρω και σήμερα ακόμα! Υπέροχη!

 
At Sat May 27, 07:21:00 PM, Blogger Ημίαιμος-Imiaimos said...

Ιχνηλάτα μου, παίζεις με τις χορδές μου. Ο επίλογος του ποιήματος
("Ποιος είπε φούντο ; Ψέματα. Δεν φτάσαμε ποτές.")
είναι το είναι μου και ελπίζω να είναι και των παιδιών μου.

Υ.Γ. Τώρα που βρήκα το κουμπί σου για να εμπνέεσαι, ετοιμάσου και γι άλλες φωτογραφίες (πού τις βρίσκει ένα ξαδερφάκι και μου τις στέλνει, δεν ξέρω!).

exiled, πραγματικά μοναδική στιγμή. Καμμιά δεν είναι ίδια στη θάλασσα. Γι αυτό και δεν μπορείς να ξεφύγεις εύκολα από αυτήν.
(τέτοια "μέτωπα" καταιγίδων, σχηματίζονται συνήθως σε ανοικτές θάλασσες, ωκεανούς. Ανάλογα φαινόμενα, όμως, μικρότερου μεγέθους αλλά εξ ίσου εντυπωσιακά εμφανίζονται και στη Μεσόγειο και στις ελληνικές θάλασσες. Σπάνια αλλά εκπληκτικά. Τότε καταλαβαίνει κανείς το πόσο μικρός κι αδύνατος είναι σε σχέση με τη Φύση...)

 
At Sat May 27, 07:37:00 PM, Blogger άστεγος said...

Φανταστική η φωτογραφία. Εγώ, τις λίγες φορές που έτυχε να ψαρέψω στα ανοιχτά, έπαθα ένα περίεργο πράγμα με τη θάλλασσα: Έχασα την αίσθηση του χρόνου. Ήμουν 6-7 ώρες μέσα και νόμιζα ότι είχε περάσει μόλις κάνα μισάωρο. Είναι έτσι ή λόγω απειρίας το παθαίνω;

 
At Sat May 27, 10:11:00 PM, Blogger Ημίαιμος-Imiaimos said...

Εξαρτάται, Αντώνη, μάλλον ήταν καλή η ψαριά και δεν κατάλαβες πώς πέρασε ο χρόνος...
Πάντως εγώ μπαίνω τρείς ώρες (όχι για ψάρεμα, μόνο φύκια βγάζω!) και νομίζω ότι πέρασε ΣΚ!

 
At Sun May 28, 02:16:00 AM, Anonymous Παλιόγατα said...

βολτΑ?

 
At Sun May 28, 09:45:00 AM, Blogger Ημίαιμος-Imiaimos said...

με ...τέτοιο παλιόκαιρο;; :)

 
At Tue May 30, 02:43:00 AM, Blogger lykojo said...

από εδώ που το βλέπω πανέμορφο. και μπορώ άνετα να πω μεγαλειώδης η φύση. αν ήμουν πάνω στο βαπόρι όμως θα είχα χεστεί.....

 

Post a Comment

<< Home